Ik trok erop uit om deze winterse taferelen vast te leggen. Tijdens het schaatsen, maar ook in de avond om de heldere nachten met de volle maan te vereeuwigen. Een prachtig gezicht en ondanks temperaturen van -15 toch zeker de moeite waard. Hieronder enkele foto’s uit deze reeks.

Ik ben sinds 1 januari begonnen met Project 366, elke dag een foto, een jaar lang. 366 dagen dus, vanwege schrikkeljaar. Inmiddels hou ik het al bijna een maand vol, dus ik heb goede hoop. Wil je mij volgen? Check dan in het menu Project 366. Ik beschouw het als een boek, het boek van 2012. Met elke maand als hoofdstuk en elke dag als bladzijde.

En waarom zaterdag begonnen? Het was toen 12 november. Als je vanaf die dag naar 50 telt op de kalender is het 2012. Kortom, het zijn de laatste 50 dagen van het jaar. Wederom 50. Ik schiet elke dag een foto en probeer die met regelmaat te plaatsen. Alle foto’s zijn onder Projecten>Project 50 te vinden of door gewoon hier te klikken.

Het vormt tevens de opmaat naar Project 50, dat a.s. zaterdag van start gaat. De laatste 50 dagen van 2011 zal ik vastleggen met mijn 50mm f1.4. Elke dag een foto. Ik hoop dat ik het volhou..en dat ik weer meer tijd vind om hier de resultaten te plaatsen.

Ik keek anders tegen de zaken aan toen ik terug was in Nederland, een nieuw perspectief. Ik verbleef 1.5 week in Moldavië, maar nog altijd lijkt het veel langer te zijn geweest. Elke dag leek een week, omdat elke dag een diepe indruk op mij maakte. En elke dag duurde lang. We bouwden, we ondersteunden, we lachten, we huilden, we werkten, we vermaakte en bovenal beleefden we een prachtige tijd in een prachtig land met prachtige mensen. Toegegeven, het is een speld in de spreekwoordelijke hooiberg. Want de gezinnen die wij hielpen waren niets vergeleken bij de ontelbare gezinnen in dat land die minsten dezelfde hulp nodig hebben. Armoede in de letterlijke zin van het woord. En toch oogden ze gelukkiger dan menig Nederlander. Zeuren over het weer hier en daar kopen ze een tros druiven van het spaarzame geld om dit weg te geven aan de Nederlanders die een dag kwamen werken.

De laatste tijd leeft het sterke gevoel om spoedig weer terug te gaan. Onder andere om een fotoreportage te maken. Destijds nam ik ook een camera mee, zij het niet mijn spiegelreflex. Enkele foto’s heb ik uitgekozen om hier te tonen, als toevoeging voor de website en als reportage van een arm land.

De Rooien hadden een voorsprong van 5 punten op concurrent, dorpsgenoot en rivaal s.v. Spakenburg. Bij winst of puntenverlies van Spakenburg zou de titel veilig zijn. En als regerend landskampioen bij de amateurs was IJsselmeervogels dit ook aan zijn stand verplicht. En waar de druk soms parten kan spelen is dit bij de Vogels vrijwel nooit van toepassing. Met aanvallend en goed voetbal werd tegenstander en lijdend voorwerp SC Genemuiden met 5-0 naar huis gestuurd.

Het was een moeilijke tocht naar de titel, na enkele maanden bleken echter drie clubs in aanmerking te komen voor de eerste Topklassetitel. Dit waren Spakenburg, Rijnsburgse Boys en IJsselmeervogels. Als één van de drie ook maar enigszins constant was geweest dan was die club al lang en breed kampioen geweest. De Topklasse kent echter geen echte zwakke clubs en het bleek al snel dat het een spannende strijd zou worden. Na een goede reeks voor de winterstop, die op zijn beurt te vroeg kwam en zodoende de winning mood van de Vogels doorbrak, kwakkelde de club in het nieuwe jaar. Maar de wil om te winnen, het geloof in eigen kunnen bleef aanwezig en na de belabberde wedstrijd tegen HHC (1-3 verlies) werd zes maal op rij gewonnen. Met als belangrijkste resultaten de overwinningen op Rijnsburgse Boys, Spakenburg en Katwijk. Maar ook de moeizame overwinningen uit tegen Barendrecht en Lisse waren erg belangrijk.

Na afloop van de wedstrijd zaterdag werd de selectie door de KNVB gehuldigd. Hierna volgde een optocht door het dorp in een open bus, omdat de haven nog niet klaar was voor de gebruikelijke ‘botter’. Wellicht op 28 mei..Na de busrit werd de selectie nogmaals gehuldigd op het veld, door de gemeente, waarna het feest tot in de late uurtjes doorging in de sporthal. Zaterdag wacht een ontspannend potje tegen Excelsior’31, daarna volgt de strijd voor de landstitel tegen de zondagkampioen.

Hieronder een selectie van de vele foto’s die ik gemaakt heb. Voor meer, klik hier.

Voorafgaande aan de wedstrijd zaten supporters bij elkaar om alvast in de stemming te komen. De spanning werd groter en de wetenschap dat die middag weer 9000 mensen op een volgepakt sportpark hun club zouden aanmoedigen zorgde voor zenuwen bij diverse mensen. Als supporter van IJsselmeervogels ging ik die ochtend mee met treintje Cornelia, een toeristentreintje dat, volgens mij, op elektriciteit rijdt. Waar het treintje anders zijn rondje doet door de dorpskern was hij nu afgehuurd door de jongens van Vak Midden-Noord, de harde kern van IJsselmeervogels.

Om 9:00 vertrokken we en reden we door het dorp, ondertussen luid zingend en zo nu en dan met wat afgestoken fakkels. Een stel gekken bij elkaar, maar soms moet je ook gek doen in het leven. En we hadden lol, heel veel lol. De foto’s spreken voor zich wat dat betreft.

Ik heb de foto’s geschoten met de Sigma 10-20mm en heb de hele tijd die lens erop laten zitten. Opzich maakt je dat creatief in het gebruik en daarnaast kan je, door de groothoek, veel op de foto ‘vangen’. Ik breng de foto’s onder in een nieuwe serie, genaamd ‘Fanatics’. De serie is dus ook hier te zien. Overigens won IJsselmeervogels de wedstrijd, met 3-2. Een verdiende overwinning.

De Van Gendthallen op eiland Oostenburg te Amsterdam, ook bekend als de Werkspoorhallen, zijn in de periode 1897-1905 gebouwd door architect-ingenieur A.L. van Gendt, in opdracht van Werkspoor. Aanleiding voor de bouw van de hallen was een mammoetorder uit Zuid-Afrika die Werkspoor in de wacht had weten te slepen voor de bouw van veertig locomotieven en vierhonderd goederenwagons. Vanaf 1902 werden in de hallen in licentie dieselmotoren en vervolgens scheepsdieselmotoren vervaardigd. De eerste drie hallen deden dienst als ketelmakerij en gieterij. De vierde hal werd later gebouwd, in 1903, en deed dienst als locomotiefstelplaats. De vijfde en laatste hal werd in 1905 gebouwd en deed dienst als turbinestelplaats. De Van Gendthallen zijn in 2001 uitgeroepen tot rijksmonument, op grond van hun grote historische, architectonische en stedenbouwkundige waarde.

De vijf hallen omvatten in totaal een grootte van 15.000m2. De hallen zijn authentiek en kennen een sterk industrieel karakter. De originele constructie is nog goed zichtbaar. De hallen kennen diverse historische details en kenmerken, zoals wachttorens en oude hijskranen.

Historie Oostenburg
Het eiland Oostenburg werd rond 1660, samen met de eilanden Kattenburg en Wittenburg, aangeplempt in het IJ. De aanleg vond plaats in het kader van een grote stadsuitbreiding, de Vierde Stadsuitleg waarbij de havenindustrie oostwaarts werd opgeschoven. Op Kattenburg kwamen de werven en het magazijn van de Admiraliteit van Amsterdam. Oostenburg werd ingericht als terrein van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) die hier scheepswerven, pakhuizen, kantoren, lijnbanen, en een kolossaal magazijn liet bouwen. Op Wittenburg tenslotte, gelegen tussen Kattenburg en Oostenburg, kwamen particuliere werven en woningen van scheepstimmerlieden.

Ook na de opheffing van de VOC in 1795 bleef Oostenburg een industriegebied. Op de oude terreinen van de VOC richtte de Amsterdamse ondernemer Paul van Vlissingen tezamen met Abram Dudok van Heel één van de eerste moderne industriële bedrijven van Amsterdam op, de ‘Koninklijke Fabriek ter vervaardiging en herstelling van stoom- en andere ijzer- en kolenwerktuigen’. De fabriek was voortgekomen uit een reparatiewerf voor stoomschepen van de Amsterdamsche Stoomboot Maatschappij die ook door Van Vlissingen was opgericht. In 1891 ging de fabriek failliet, maar kende al spoedig een doorstart als de Nederlandsche Fabriek van Werktuigen en Spoorwegmaterieel, later vooral bekend onder de naam Werkspoor. In 1954 fuseerde Werkspoor met de machinefabriek Stork in de Verenigde Machinefabrieken VMF.

Kenmerken Van Gendthallen
In 1922 werden de hallen 4 en 5 door brand deels verwoest. Bij de herstelwerkzaamheden onder leiding van de architect-ingenieur G.J. Langhout werd de vijfde hal doorgetrokken tot een lengte gelijk aan die van de andere hallen. De drie in 1897 gebouwde hallen langs de Wittenburgervaart worden elk door een zadeldak met lichtkap overdekt. De middelste hal is breder en hoger opgetrokken dan de flankerende hallen waardoor het geheel enigszins doet denken aan een middeleeuwse basilica. Dit beeld wordt nog versterkt door de gevelgeleding en detaillering, ontleend aan de romaanse bouwkunst. Ook de vierde hal. die zich voornamelijk door grotere breedte en een geknikte gevel van het oudere drietal onderscheidde, werd in een quasi-romaanse stijl opgebouwd. In de architectuur van de vijfde hal kondigt zich echter een nieuwe, zakelijke stijl aan waarbij afstand werd gedaan van detailleringen in historische stijl.

Fotografie
De hallen lenen zich uitstekend voor fotografie. De typische urban look zal menig fotograaf aanspreken. De vervallen en verlaten delen van de hallen doen bijna mystiek aan. Ik kon vrij door de hallen lopen, die anders afgesloten zijn of worden verhuurd. Momenteel is er een hal in gebruik als autowerkplaats, een ander deel wordt gebruikt voor botenverhuur, al waren er weinig boten te zien.

Je kan makkelijk verdwalen in de groot opgezette hallen die ieder een lengte hebben van 155 meter. Zowel buiten als binnen is er voldoende te fotograferen en in combinatie met het mooie zonnige weer zorgde dit voor een prachtige lichtinval.

Ik had deze dag mijn volledige gear meegenomen en schoot de meeste foto’s met de Sony 18-70 (moet deze nog verkopen, wil de 16-80 van Carl Zeiss hebben), de Minolta 35-70 F4 en de Canon 10-22 op een 7D Body. Ik gebruikte voornamelijk een vrij laag diafragma, rond de F5-F8. Qua compositie was het mooi spelen met de constructies van de hallen. Daarnaast kon ik de aanwezige oldtimers en diverse andere oude elementen goed gebruiken als object en voorwerp.

De hallen vormen een uitstekende locatie voor iedere fotograaf die van urban fotografie houdt. Ook zijn de hallen, mitst toegankelijk, zeer geschikt voor portretfoto’s.