Lente. Alleen bij de gedachte beginnen mensen spontaan te glimlachen. Waar ik zelf geen moeite heb met herfst, winter, lente of zomer heb ik toch een voorkeur voor de lente. Een prachtig seizoen waar alles bloeit en groeit, de dagen langer worden, de temperatuur aangenamer wordt en de kleurenpracht van de natuur weer mooi tot uitdrukking komt.

Afgelopen zondag trok ik mijn camera weer eens mee. In al die donkere wintermaanden heb ik na het werk weinig mogelijkheid om de natuur in te trekken, aangezien het dan al donker is. Over enkele weken wordt het uur weer verzet en is er weer mogelijkheid genoeg. Voorlopig moet ik het doen met het weekend en met de zonovergoten dagen van afgelopen week is dat geen straf.

Het is al goed te zien dat de knoppen aan de bomen groeien en de krokussen in het gras verraden de eerste sporen van de lente. Het is wachten op de eerste kuikens en deze week werd het eerste kievitsei al gevonden, voorzover dat van belang is. Ik trok erop uit met mijn Minolta 35-70 F4 lens, een mooi handig en klein lensje met uitstekende scherpte en kleurweergave, een kenmerk van het oude Minolta, inmiddels overgenomen door Sony. Maar met een lens uit de jaren 80 is perfect te fotograferen. De natuur gaf me nog niet heel veel mogelijkheden om de komende lente vast te leggen, althans niet op de plek waar ik liep. Toch heb ik wat foto’s geschoten van de bloei en in combinatie met de zonovergoten dag ben ik tevreden met het eindresultaat.